ارتباط چاقی و تظاهر زودرس دیابت حاملگی

 4 فوریه 2015- مقاومت به انسولین که بر تظاهر زودرس دیابت حاملگی تأثیر می گذارد تا حدی به دلیل چاقی است. دانشمندان دانشگاه پزشکی وین به بررسی211 زن باردار و ارزیابی ویژگی های بالینی و پاتوفیزیولوژیک آنها قبل از هفته ی بیست و یکم حاملگی پرداختند . بین هفته های 14 تا 18 حاملگی دانشمندان به اندازه گیریهای متعدد گلوکز، انسولین و cپپتید درشرکت کنند گان پرداختند. آنها می خواستند حساسیت به انسولین و عملکرد سلولهای بتا را در طول این مدت ارزیابی کنند، پیگیری بالینی افراد شرکت کننده تا پایان دوره ی بارداری ادامه داشت.

 تظاهرات دیابت بارداری

در 62 درصد از زنان میزان تحمل گلوکز طبیعی بود اما 81 نفر از زنان شرکت کننده به دیابت بارداری مبتلا شدند. 23 درصد از آنها نشانه های این بیماری را در مراحل  اول بارداری داشتند در حالیکه در 15 درصد از این افراد، نشانه های دیابت بارداری دیرتر ظاهر گردید.

 در زنانی که دیابت بارداری در مراحل اولیه ی حاملگی ظاهر گردید، حساسیت به انسولین کاهش یافته بود درحالیکه اختلال عملکرد سلولهای بتا در زنانی مشاهده شد که در اواخر بارداری به دیابت حاملگی مبتلا شده بودند.

 بالاترین میزان BMI  در زنانی مشاهده گردید که در مراحل ابتدایی بارداری به دبابت حاملگی مبتلا شدند در این افراد مقدار قند خون ناشتا افزایش یافته و حساسیت  به انسولین کاهش یافته بود.

محققان نتیجه گیری نمودند که تظاهرات زودرس دیابت حاملگی بخشی به دلیل مقاومت به انسولین است اما اختلال عملکرد سلولهای بتا نیز قابل تشخیص است. قوی ترین عامل خطر برای ابتلا به دیابت  بارداری عبارت است از سن و نمایه ی توده ی بدنی اما تفاوتی در میزان دفع گلوکز در ادرار در  میان شرکت کنندگان مشاهده نگردید.

منبع:  

www.diabetes.co.uk/news/2015/feb/obesity-explains-early-onset-gestational- diabetes-98509803.html